Moje rekomendacje

Dariusz Rekosz poleca…

Jerzy Dziewulski – o terrorystach w Polsce

Autor: Krzysztof Pyzia
Wyd.: Prószyński Media, 2018

Terroryści w Polsce? Pewnie prychniecie ze śmiechu. W takim razie rozpocznę od nieco obszerniejszego cytatu: „Abu Daoud przyleciał dzień wcześniej z Wiednia. Teraz siedzi przy swoim stoliku [w kawiarni hotelu Victoria – dod. DR] numer 40, tuż za filarem. Delektuje się świeżo parzoną kawą, co jakiś czas płucze usta wodą. Gra orkiestra. Poza Abu Daoudem na sali jest ponad stu gości. W pewnym momencie do hotelu wchodzi nikomu nieznany, niepozorny mężczyzna, śniada karnacja, czarne wąsy i okulary z przyciemnionymi szkłami. Do tego kapelusik i bodajże niebieska koszula. Idzie na piętro. Świadkowie go widzieli. No i ten niepozorny facecik przechodzi sobie przez kawiarnię, podchodzi do stolika, przy którym siedzi cały ten Abu Daoud, wielkie chłopisko, wyglądają zupełnie jak Dawid i Goliat… Facecik szybkim ruchem wyciąga spod marynarki pistolet i z odległości trzech metrów zaczyna strzelać. Prosto w Abu Daouda…” – scena z filmu? Ależ skąd! Ta sytuacja wydarzyła się naprawdę w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku w Warszawie, a Abu Daoud był poszukiwany przez Mosad za masakrę izraelskich sportowców na olimpiadzie w Monachium (1972). Jak zakończyła się ta strzelanina? Nie uwierzycie! Musicie sami się o tym przekonać… A z książki dowiecie się o wielu innych, pikantnych faktach, które miały związek z terroryzmem w naszym kraju. Już same tytuły rozdziałów – a jest ich ponad dwadzieścia – zachęcają, by zatopić się bez opamiętania w treści książki. Podam tylko jeden przykład – „Żegnajcie, giniemy! Śmierć Anny Jantar”.

Co jeszcze? Pierwsze porwanie samolotu w Polsce (czy wiecie, że odbyło się w roku 1949?), ochrona Papieża Jana Pawła II, Afera Brylantowa, jak kiedyś przemycano narkotyki i pornografię, a także – „Ostatnia moja operacja antyterrorystyczna. A podobno w Polsce ich nie było”. Wywiad Krzysztofa Pyzi z Jerzym Dziewulskim przeczytałem w okamgnieniu. Bez zbędnego zadęcia, bez gwiazdorskiej oprawy, bez celebryckich manier opowiada o swoich przeżyciach, ale także uchyla rąbka tajemnicy na temat antyterrorystycznych szkoleń. Ociekające krwią i chwilami pełne wulgaryzmów życie okazuje się pełne rozterek i najbardziej ludzkich przemyśleń. Unikatowe zdjęcia dopełniają reszty. Polecam!